در تاريخ 29/11/1380 وزير محترم نفت با استقرار نظام مديريت HSE در صنعت نفت موافقت نمودند و مقرر گرديد  كه پس از بررسي منابع موجود در اين خصوص، مدل و راهنمايي جهت استقرار نظام مديريت بهداشت، ايمني و محيط زيست در دستور كار شوراي مركزي نظارت بر ايمني و آتش نشاني قرار گيرد اين در حالي بود كه بيش از سه سال قبل مطالعات مذكور و انتخاب بهترين گزينه جهت استقرار سيستم كديريت ايمن، اثربخش و كارا بطور غير رسمي شروع شده بود. پس از مصوبه شوراء كميتة كارشناسي و تخصصي ايمني و آتش نشاني جهت انجام مطالعة گسترده در اسناد، سوابق و بررسي هاي دقيق نتايج تجربيات شركت هاي نفتي بين المللي در زمينة استقرار نظام مديريت HSE تشكيل گرديد. نتايج بررسي مدلهاي مختلف و مطالعات بعمل آمده توسط اين كميته منجر به انتخاب مدل انجمن بين المللي توليد كنندگان نفت و گاز (OGP) بعنوان مناسب ترين رويكرد شد. موضوع در سي و هفتمين جلسة شوراي مركزي نظارت بر ايمني و آتش نشاني تصويب گرديد. بدنبال آن موضوع طي نامه اي در تاريخ 24/12/1381 از سوي وزير محترم وقت نفت جهت اجراي الزامات نظام مديريت بهداشت، ايمني و محيط زيست در تمامي سطوح صنعت نفت ابلاغ گرديد. بررسي منابع و نيروي انساني، ساختار سازماني همچنين تسهيلات مورد نياز از مواردي بود كه به ترتيب در دستور كار قرار گرفت. اولين نمودار سازماني HSE را، در ابتداي سال 1383 شركت ملي نفت ايران ابلاغ نمود. در تاريخ 5/5/1383 وزارت نفت نمودار سازماني HSE را به تمامي سطوح صنعت نفت، وزارت نفت، شركت هاي اصلي نفت، گاز ، پتروشي، پالايش و پخش و هر يك از شركت هاي زيرمجموعه به تفكيك ابلاغ نمود. از آن پس تاكنون تمامي شركت هاي نفتي در راستاي اهداف و خط و مشي تعيين شده حركت نموده و با تلاش فراوان سعي بر انجام فعاليت ها و وظايف بر طبق روشهاي اجرايي و دستورالعمل هاي كاري كه در مرحلة طرح ريزي و با قبل از آن و بر اساس اصول HSE تهيه گرديده است، دارند.


مديريت بهداشت ايمني و محيط زيست شركت ملي پالايش و پخش فرآورده هاي نفتي ايران، در ادامه سياست هاي اين شركت براي رسيدن به استانداردهاي جهاني صنايع نفتي معتبر، توسعة پايدار، توليد روزآمد و خدمت مطلوب و به منظور تغيير نگرش و اصلاح ديدگاه هاي سنتي نسبت به حادثه در مجموعة خود از نيمة دوم سال 1383 تشكيل شده است. اين تشكيلات كه جايگزين ادارات ايمني و آتش نشاني شده، هر چند كه بسيار جوان و نوپا است، ليكن در دورة فعاليت كوتاه خود كارنامه اي پربار و تأثيري قابل توجه در مجموعه هاي عملياتي بر جا گذاشته است. با نگاهي مختصر به عملكرد اين مديريت مي توان به ژرفاي تأثيرات كمّي و كيفي آن در ارتقاء سطح سلامت، ايمني و بهداشت شرايط زيست محيطي مجموعه پالايش و پخش پي برد. ميليون ها نفر ساعت كار عملياتي با حداقل حادثه در شركت ملي پالايش و پخش فرآورده هاي نفتي ايران، نتيجة تغيير نگرش در مديريت ايمني اين شركت است.
همزمان با ابلاغ ساختار HSE، تبيين شرح وظايف، شرايط احراز مشاغل و جذب نيروهاي انساني مرتبط در سطح صنعت نفت آغاز گرديد. مجموعه اين فعاليت ها بيش از يكسال بطول انجاميد.
عدم وجود پيشينه از تخصص هاي مرتبت خصوصاً در زمينة مديريت يكپارچه HSE استقرار نظام مديريت را با چالش و كاهش سرعت در پيشرفت برنامه ها خصوصاً مباحث كنترلي حوادث اعم از فوت، بيماريهاي شغلي و آلودگيهاي زيست محيطي مواجه نمود.
اين مهم ضرورت تسريع در طرحريزي و اجراي دوره هاي آموزشي و افزايش مهارت كاركنان HSE را در همان مراحل اوليه استقرار، الزامي مي نمود.
تغيير نگرش سنتي در مباحث كنترل حوادث و تمهيدات پيشگيرانه در تمام طرحها و برنامه ها از برنامه هاي فرهنگي بود كه بهدليل ماهيت كار و تمركز بر ايجاد رويكرد نوين در افراد، زمان بر بود اما برنامه ها در سالهاي اوليه پايه ريزي شد.
پرواضح است كه بهبود فرهنگ از برنامه هاي زمان بر مي باشد و در هيچ زماني ايستايي ندارد تا نتايج مطلوب از طريق اثربخشي برنامه ها و دستيابي به اهداف HSE MS نمايان گردد. نتايج حاصله نيز مستمراً مي بايست بهبود يابند. لذا شركت ملي پالايش و پخش نيز از سال 1387 با تمركز بر فرهنگ HSE پايه هاي نظام مديريت HSE را تقويت نمود.
تهيه دستورالعمل و روش هاي اجرايي تخصصي مورد نياز، همچنين به روز نمودن مقررات، دستورالعمل ها و استانداردهاي جاري از ديگر برنامه ها بود كه در فاصلة زماني كوتاهي مي بايست در حد مطلوب طرحريزي و اجرا مي شد. بنا به ضرورت كار از سال 1384 تاكنون بيش از 60 دستورالعمل و روش اجرايي تنها در وزارت نفت و شركت ملي پالايش و پخش تهيه شده است. اين در حاليست كه در سال 1388 تهيه بيش از 300 دستورالعمل و روش اجرايي در دستور كار مديريت HSE پالايش و پخش قرار گرفته است. بخش عمده از خدمات طرحريزي شده در شركت ملي پالايش و پخش از سال 1388 بدليل حجم زياد، ضرورت تهيه در زماني كوتاه و نياز صنايع از طريق خدمات مشاوره هاي در دست اجرا قرار گرفته است.
دستيابي به شرايط موجود در زمينة مديريت HSE، مقايسة آماري (Bench Marking)، تعيين فضاهاي خالي (Gap Analysis)، تهيه طرح راهبردي و اثربخش (Road Map) از ديگر مواردي است كه مي بايست شركت ها در كوتاه ترين زمان ئ بنحوي اثر بخش طرحريزي و ايجاد نمايند.
در حال حاضر با گذشت بيش از 4 سال از ابلاغيه هاي مذكور صنعت نفت با طرح و برنامه ريزيهاي عمده براي سطوح مختلف كاري و با توجه به مشاغل موجود، درصدد تبيين شرح وظايف HSE براي كلية سمت ها و تبيين نحوة درگير شدن تمامي سطوح كاري مي باشد. شناسايي فعاليت هاي بحراني، تبيين نجوة دخالت كلية واحدهاي مستقر در شركت ها جهت پيشگيري از وقوع حوادث و ساماندهي فعاليت ها با توجه به دخالت HSE در ديگر سازمانها از برنامه هاي دشوار و پيش روي مديريت هاي HSE است كه چنانچه بنحوي اثربخش اجرايي گردند مي توان ادعا نمود تا حدودي در مباحث پيشگيرانه و كنترلي حوادث موفق بوده است .